HERHALINGEN VAN BINDINGSTRAUMA’S

‘Normaal gesproken herhalen deze mensen de chaotische patronen van hun vroegkinderlijke hechtingservaringen in al hun latere relaties.  Ze weten niet wie ze kunnen vertrouwen en wie niet. Ze wantrouwen zichzelf en anderen. Ze zijn een gewillig slachtoffer voor diegene die net als zij zielsmatig niet zijn begrensd en in vele op zichzelf staande ervaringen en gevoelens zijn opgesplitst. Met het vooruitzicht eindelijk geliefd te worden, nemen ze soms alles op de koop toe. Omdat ze in het contact met anderen geen goede grenzen kunnen stellen, herhalen zij op deze manier telkens weer de ervaring die zij als kind hadden: dat ze slechts worden uitgebuit en voor de niet-verwerkte zielsproblemen van anderen worden misbruikt.

Na een reeks van negatieve ervaringen zijn zij doorgaans niet meer bereid zich voor anderen open te stellen en worden zij in toenemende mate gesloten en ontoegankelijk. Zij trekken hun ‘ik’ terug naar een extreem punt waarin niemand hen meer kan bereiken en te pakken kan krijgen. Hun terugtrekking wordt voor hen tenslotte een zelfgeschapen gevangenis, die zij uit eigen beweging niet meer kunnen verlaten.

SEKSUEEL MISBRUIK

Het is daarom geen toeval dat de diagnose borderline persoonlijkheids-stoornis vaak verbonden is met seksueel misbruik. Seksueel misbruik toont een bindingstrauma in zijn klassieke vorm. Het kind dat opgroeit in een familiesfeer van liefdeloosheid, onderlinge afwijzing en zelfs verachting tussen de beide ouders, wordt door het seksueel misbruik op velerlei wijzen opgewaardeerd. Het schijnt plotseling geliefd en belangrijk te zijn voor de volwassenen. Het beleeft intensieve nabijheid en gevoelens. Vandaar dat het zich aanvankelijk weinig verweert tegen het aanbod van verleiding van de volwassenen.

De keerzijde van dit kortstondige goede gevoel is de dan eveneens onverwachte liefdeloosheid van de misbruiker, het ijskoude zwijgen van hen die er weet van hebben, en in het geval dat het misbruik toch ter sprake komt en bekend wordt, de beschuldigingen aan het kind, de vader, stiefvader, broer, enzovoort verleid te hebben. In plaats van de dader wordt het slachtoffer als schuldige aangewezen en desnoods uit de familie gebannen.’

UIT: Franz Ruppert, De verborgen boodschap van psychische stoornissen. De waarheid heelt de waan. Eeserveen 2009 (blz. 207)