DE WAARHEID AAN HET LICHT BRENGEN

‘Bij psychische verwarring die berust op geheim gehouden gebeurtenissen in een familie, kan naar mijn mening alleen het kennen van de ware toedracht en feiten een ommekeer geven en verder helpen. De in een familie aan het licht gebrachte werkelijkheid is de sleutel tot alle andere veranderingsprocessen, waar deze ons ook heen voeren. Is de relevante gebeurtenis helder en duidelijk benoemd, dan ontstaan vaak diepgaande veranderingen. Wat voordien in de nevel was verdwenen, wordt plotseling zonneklaar. De symptomen van ‘gekte’ krijgen een betekenis en kunnen worden gekoppeld aan een concrete persoon en een concrete gebeurtenis. Ze kunnen worden begrepen als overgenomen gevoelens en gedachten waarmee de patiënt zich heeft geïdentificeerd. Wanneer deze identificatie wordt losgemaakt, kunnen de psychotische gevoelens en waanideeën verdwijnen. Het denken, voelen en handelen van de patiënt mag daar nu vrij van zijn. Op zielsniveau kan weer een uitwisseling van gevoel en iets nieuws plaatsvinden. Het persoonlijke geweten kan weer functioneren wanneer de familieziel met zichzelf in het reine is. Dit is de meest gunstige uitkomst.

GRENZEN VAN HET VINDEN VAN DE WAARHEID

Doorgaans is er bij familiegeheimen de handicap dat ze objectief gezien niet volledig opgehelderd kunnen worden. Of het ontbreekt de dragers van het geheim aan bereidheid tot medewerking, of de mensen die iets weten, zijn reeds gestorven. Meestal zijn ook de feiten die bewijs leveren, niet meer te achterhalen. Vooral als het oorspronkelijke trauma teruggaat tot op de generatie van overgrootouders, wat bij manische en paranoïde vormen van verwarring vaak het geval kan zijn, is het moeilijk om de feiten te reconstrueren.

Omdat de twijfelachtige gebeurtenissen onderhevig zijn aan verdringing en taboeïsering is het altijd erg lastig om onweerlegbare en objectieve inzichten te verkrijgen. Hoe moeilijk het is een bijna in het verborgen plaatsvindend seksueel misbruik zo zichtbaar te maken dat zij een rechtszaak in de rechtszaal doorstaat, is alom bekend.

Zelfs in voor de hand liggende gevallen waarbij het gevoel en het gezonde menselijke verstand zegt dat hier met grote waarschijnlijkheid misbruik heeft plaatsgevonden, leidt een verdenking niet altijd tot een veroordeling wanneer de bekentenis van een dader en daarmee ondanks alle indicaties de laatste bewijsvoering ontbreekt.’

UIT: Franz Ruppert, De verborgen boodschap van psychische stoornissen. De waarheid heelt de waan. Eeserveen 2009 (blz. 411, 412)